آرشيو بخش ‘پرسش و پاسخ پزشکی’ جديدترين مطالب

04
Mar

شايد اين سؤال همواره مطرح باشد که چرا موهايمان سفيد مي شوند؟ رنگ مو و مطالب مربوط به آن موضوع جالب و پيچيده اي است و جدا از آن که عامل زيبايي است، محافظ و نگهبان ِ سر درمقابل اشعه ماوراء بنفش هم هست. در پايين ترين لايه پوست و درمحل پايه و تکيه تار مو، سلول هايي به نام ملانوسيت قراردارند که دائما ترکيبي به نام ملانين را توليد مي کنند، که همين ملانين عامل رنگ داشتن تار موي رشد کرده است.

سفيد شدن مو، هيچ ربطي به نوع ملانين موجود در بدن ما يا به عبارتي تيره و روشن بودن موهايمان ندارد.

سلول هاي رنگدانه اي مو براي ساخت ملانين به آنزيم هاي خاصي نياز دارند و براساس تفاوت آنزيم هاي شرکت کننده، نوع خاصي از ملانين را توليد مي کنند، از طيف قهوه اي تا سياه و از طيف زرد تا قرمز. اما واقعيت اين است که سفيد شدن مو، هيچ ربطي به نوع ملانين موجود در بدن ما يا به عبارتي تيره يا روشن بودن موهايمان ندارد. اين اتفاق براي همه مي افتد. سفيد شدن مو در مردان در حدود 30سالگي و در زنان در 35 سالگي رخ مي دهد. ملانوسيت ها هر10 سال، 10 تا 20 درصد از ظرفيت توليد رنگ خود را از دست مي دهند. اگرچه چگونگي از دست دادن اين رنگدانه ها دقيقا مشخص نيست، اما مي دانيم در نخستين مراحل خاکستري شدن مو، ملانوسيت ها هنوز به صورت غيرفعال وجود دارند. وقتي ملانوسيت کاملاً فاقد رنگدانه شود، مو سفيد و اگر تعداد ملانين يک تار مو کمتر از حالت عادي شود آن مو خاکستري و نقره اي مي شود.

غذاهاي مو سياه کن

تجربيات نشان مي دهد کمبود فلزاتي همچون« منگنز»، « روي»، « تيتانيوم»، « آهن» و«مس» ازعوامل اصلي در سفيد شدن و شکنندگي موها به حساب مي آيند. طبق نظرمتخصصان تغذيه، افرادي که دچار سفيدي مو هستند بايد ميوه هايي همچون سيب ، گلابي ، هلو و همه ميوه هايي که سرشار ازفلزات گوناگون خصوصا فلز منگنز هستند و نيز مصرف سبزيجاتي همچون سير، پياز، موسير و تره که داراي منگنز هستند را دربرنامه غذايي خود بگنجانند.

مصرف مواد غذايي حاوي مس و منگنز در جلوگيري از سفيدي مو بسيار م?ثر است.

يافته هاي موجود نشان مي دهد در ميان داروهاي گياهي، جوشانده سبوس گندم، مصرف سنبل الطيب، خوردن روزانه يک قاشق مربا خوري از مخلوط پودر سبوس برنج و شکر يا نبات ساييده شده و قراردادن نان جو در دستور رژيم غذايي نيز در حفظ رنگ مو و کاهش موهاي سفيد موثر است.

«مس» نيز ازجمله عناصري است که مي تواند بر پوست و مو تاثير بگذارد و حتي از سفيد شدن مو هم جلوگيري کند. خوراکي هايي همچون نخود فرنگي، قارچ ، آجيل ، لوبيا، عدس ، گوجه فرنگي ، موز ، آلو، سويا و سيب زميني از جمله غذاهايي هستند که مقدار قابل توجهي مس را در خود جاي داده اند.

فقط پيري مو را سفيد نمي کند

بايد گفت که سفيد شدن موها يکي از آشکارترين نشانه هاي بالا رفتن سن است، اما هميشه سفيد شدن مو به علت بالا رفتن روزهاي زندگي نيست و عواملي همچون کمبود ويتامين B12، بيماري تيروئيد ، نوعي بيماري سيستم ايمني، سيگار کشيدن (سرعت سفيد شدن مو درسيگاري ها، چهار برابر افراد غير سيگاري است)، کم خوني ، رژيم هاي سخت و طولاني مدت، عوامل ارثي، بيماري ها و افزايش گلبول هاي سفيد خون نيز باعث سفيدي زود هنگام و بيش ازحد موها مي شود.

در تعريف، سفيدشدن موي انسان سفيد پوست زودتر از بيست سالگي و سفيد شدن موي افراد سياه پوست زودتراز سي سالگي را، سفيد شدن زودرس مو مي گويند. البته نسبت به عوامل تغذيه اي و ژنتيکي، حدود سني ذکر شده تغييرمي کند. ازطرفي در برخي افراد موها بسيار زود شروع به سفيد شدن مي کند که بايد گفت شروع اين اتفاق بستگي به ژني دارد که از والدين خود به ارث مي بريم. برخي افراد تصورمي کنند يک فشارعصبي شديد يا هول و هراس ناگهاني باعث مي شود موها يک شبه سفيد شود، اما ديدگاه هاي علمي با اين ادعا سازگار نيستند.

دانستني هاي باريک تر از مو

کندن موي سفيد باعث سفيد شدن موهاي سياه نمي شود، بلکه فقط همان يک تار موي سفيد مجدداً رشد مي کند و بقيه موها شرايط خاص خود را دارند.

1- موي بدن و صورت هم مثل موي سر خاکستري مي شود، اما معمولاً اين اتفاق بعد از تغيير رنگ موي سر به وجود مي آيد.

2- اولين موي سفيد روي سر در شقيقه ها ظاهر مي شود و بعد از آن نوبت به تاج سر و بقيه نقاط پشتي سر مي رسد.

3- برخلاف اعتقاد خيلي ها، کندن موي سفيد باعث سفيد شدن موهاي سياه نمي شود، بلکه فقط همان يک تار موي سفيد مجدداً رشد مي کند و بقيه موها شرايط خاص خود را دارند.

4- ساختار کلي مو با تغيير رنگ آن تفاوت نمي کند، البته موي سفيد به علت چربي کمتر، کمي خشک تر به نظر مي رسد.

5- زناني که پيش از 35 سالگي موهاي سفيد بسيار زيادي دارند ، تراکم استخواني کمتري نسبت به افرادي که موهايشان با سرعت معمول سفيد مي شود، دارند.

6- هيچ رابطه اي بين طاسي سر و سفيد شدن آن نيست و تضميني وجود ندارد که چون بسياري از موهاي شما ريخته است، موهاي باقيمانده سفيد نشود يا بالعکس. مهم تر ازهمه اين که دانشمندان به دنبال يافتن روشي هستند تا قدرت و توان توليد ملانين را مجدداً به ملانوسيت ها باز گردانند و موها به رنگ اوليه خود ديده شوند.

نکته: برخي از موهاي سفيد، به ويژه موهاي زبر و کلفت و خاکستري رنگ که در اطراف شقيقه ها مي رويند، در برابر رنگ مو مقاوم هستند يا در مقايسه با ساير موهاي سفيد به سرعت رنگ خود را از دست مي دهند.

www.tebyan.net

04
Mar

با توجه به مطالبی که بیان کردید به نظر میرسد مشکل شما ناشی از وجود واریس می باشد . البته تشخیص قطعی باید با معاینه صورت گیرد .
واریس، شایعترین بیماری عروقی انسان است که حدود ۲۰-۱۰% جمعیت را مبتلا می کند. وریدهای واریسی به صورت عروق طویل، متسع و پر پیچ و خم و غالباً در سطوح داخلی اندام تحتانی دیده می شوند.
اتساع غیر عادی وریدها می تواند در مکان های متفاوتی از بدن شامل طناب اسپرماتیک ( واریکوسل )، مری ( واریس مری ) و آنورکتوم ( هموروئید ) رخ دهد. توصیف اولیۀ واریس و نیز کشف ارتباط آن با بارداری، ضربه و ایستادن طولانی مدت به قرن ها قبل بر می گردد.
مطالعات جدید، همه تأیید کنندۀ نقش جنس مؤنث، بارداری، سابقۀ خانوادگی، سرپا ایستادن طولانی و سابقۀ فلبیت به عنوان ریسک فاکتورهای مرتبط با آن هستند. بیشترین میزان شیوع واریس در زنان بین سن ۴۹-۴۰ سالگی برآورد شده است.
آناتومی وریدی اندام تحتانی :
وریدهای اندام تحتانی، شامل سه گروه هستند:
۱- سیستم وریدی سطحی ( ورید صافن بزرگ و کوچک )
۲- سیستم وریدی عمقی
۳- سیستم وریدی رابط و سوراخ کننده ( پرفوران ) که ارتباط بین این دو سیستم را برقرار می سازد.
وریدهای صافن بزرگ و کوچک که وریدهای سطحی حاوی دریچه های متعدد هستند، ضمن دریافت خون وریدی نواحی سطحی پا و ساق، از مجاورت قوزک ها به سمت بالا صعود کرده و در نهایت به وریدهای خلف زانو و ران می پیوندند. وریدهای سوراخ کننده در اندام تحتانی، از خلال فشیای عضلانی عبور نموده و به عنوان رابط بین سیستم وریدی سطحی و عمقی عمل می کنند. وریدهای رابط نیز خود وریدهای سیستم سطحی یا عمقی را به یکدیگر ارتباط می دهند. به طور کلی در هر اندام تحتانی حدود ۲۰۰ ورید سوراخ کننده وجود دارد.
وریدها در مقایسه با شریان ها، نازکتر بوده و عضلات صاف و بافت الاستیک کمتری دارند. حجم خون موجود در اندام تحتانی با تغییر وضعیت شخص از حالت دراز کشیده به ایستاده، به حدود نیم لیتر می رسد. افزایش حجم خون، منجر به بالا رفتن گنجایش وریدی شده که توسط انقباض عضلات صاف موجود در دیوارۀ ورید، تنظیم می گردد. وضعیت ایستاده، تشکیل ستون عمودی از خون را به دنبال دارد که فشار هیدروستاتیکی معادل با فاصلۀ انگشت شست پا تا دهلیز راست قلب، ( ۱۲۰-۱۰۰ میلیمتر جیوه ) اعمال می کند. برای جلوگیری از تجمع خون در پاها و امکان پذیر گشتن حرکت آن به سمت قلب، باید بر این فشار هیدروستاتیک غلبه شود.
عوامل متعددی از جمله دریچه های وریدی که جریان خون را به صورت یکطرفه از وریدهای سطحی به عمقی و سپس از عمق پا به سمت قلب هدایت میکنند، در این امر دخیل می باشند. شریانها فاقد چنین دریچه هایی هستند. وریدهای واریسی به دو گروه اولیه و ثانویه، تقسیم بندی می شوند. وریدهای واریسی اولیه، ناشی از نقائص ژنتیکی یا تکاملی در دیوارۀ ورید هستند که با کاهش خاصیت ارتجاعی آن، موجب نارسایی دریچه ای می گردند. بیشتر موارد عدم کفایتوریدهای واریسی، اولیه هستند.
نوع ثانویه، از تخریب یا عدم عملکرد دریچه ها به دنبال تروما، ترومبوز در وریدهای عمقی، وجود فیستول بین شریان و ورید و یا انسداد قسمت فوقانی ورید (توسط تومور لگنی یا بارداری) و… ناشی می شود. زمانی که دریچه های وریدهای عمقی و پرفوران آسیب می بینند، استاز مزمن وریدی می تواند به تغییرات مزمن پوستی و التهاب وریدهای واریسی سطحی منجر شود که ایجاد عفونت را به دنبال دارد.

در مورد علت تشکیل وریدهای واریسی و پیشرفت آنها، چند فاکتور مهم مطرح شده اند : ارث به عنوان مهمترین علت زمینه ای واریسی شدن وریدها، شناخته شده است. هورمون های زنانه در جنس مؤنث با تاثیر بر عروق سطحی اندام تحتانی از عوامل مهم ایجاد واریس هستند. بنابراین واریس در بین خانم ها نسبت به آقایان شیوع بیشتری دارد. هورمون پروژسترون، انقباض عضلات صاف جدار عروق را مهار کرده و بدین ترتیب باعث اتساع و گشاد شدن آنها می گردد. افزایش این هورمون ها در دوران بارداری، واریس را به یکی از شکایات شایع این دوره، به ویژه در سه ماهۀ اول ( ۸۰-۷۰% ) تبدیل می سازد. ضمن اینکه حاملگی، با اثر فشاری بر قسمت های فوقانی وریدهای اندام تحتانی، برگشت خون به سمت بالا را دچار اختلال می نماید. نیروی جاذبه از دیگر فاکتورهای مهم است. هنگامیکه به مرور زمان و به دنبال ایستادن های مکرر و طولانی مدت، خون در عروق اندام تحتانی تجمع می یابد، به دلیل فشار ناشی از وزن این ستون خون، اتساع وریدی و به مرور زمان نارسایی دریچه های مسئول یکطرفه نمودن جریان خون رخ داده که خود سیکل معیوبی را به سمت اتساع و استاز بیشتر وریدی موجب می شود و بدین ترتیب واریس تشدید می گردد.
علایم :
علایم بالینی بیماران دچار واریس می تواند کاملاً متغیر باشد. بیشتر وریدهای واریسی بدون علامت بوده و تنها از جنبۀ زیبایی به توجه پزشکی نیاز می یابند. در صورت علامتدار شدن، احساس درد، پری و سنگینی منتشر و غیر اختصاصی در ساق پاها به خصوص متعاقب ایستادن به مدت طولانی، وجود دارد. گاهی تورم در مچ پا دیده می شود. این نشانه ها، با گذشت زمان پیشرفت کرده و بدتر می شوند. معمولاً بالا گرفتن پاها موجب بهبود نشانه ها و تسکین نسبی بیمار می گردد.
غالباً مکان درگیری، نواحی زانو به پائین به خصوص در مسیر شاخه های سیستم صافن بزرگ است. در ظاهر، وریدهای واریسی به صورت وریدهای طویل و برجسته در سطح اندام های تحتانی مشاهده می شوند. گاهی شبکه های وریدی کوچک و مسطحی به رنگ آبی – سبز، با واریس همراهی کرده که خود علامت دیگری از نقص عملکرد وریدی است. یکسری نشانه ها خاص نارسایی مزمن وریدی می باشند که عبارتند از ادم، هیپرپیگمانتاسیون یا تیرگی و تغییر رنگ پوست، التهاب پوست به همراه پوسته ریزی و زخم های وریدی. ممکنست تغییرات پوستی حتی در حضور واریس های بزرگ و وسیع، وجود نداشته باشد. تورم همراه واریس، بیشتر مؤید نارسایی جانبی در سیستم وریدی رابط یا عمقی و سایر زمینه های طبی مانند مشکلات قلبی و کلیوی است، ولی یک تورم خفیف، ممکنست از خود واریس به تنهایی ناشی شده باشد. گرفتگی شبانۀ پاها می تواند در همراهی با سایر علایم رخ دهد که معمولاً با استفاده از کینین سولفات که تحریک پذیری عضلانی را کاهش می دهد، بهبود می یابد. به طور کلی اکثر بیماران توسط روش های حفاظتی، کنترل می شوند. ولی اگر درمان نشانه ها و عوارض ناشی از استاز وریدی مانند التهاب پوست، خونریزی، ترومبوز و یا زخم های سطحی مقدور نشد، بیمار کاندید اقدامات جدی تر می شود.
درمان :
در صورت عدم انجام اقدامات درمانی، وریدهای واریسی خود به خود بهبود نیافته، بلکه بتدریج و به آهستگی سیر پیشرونده ای را طی می کنند. درمان زود هنگام، اغلب از پیشرفت نشانه ها جلوگیری کرده و با نتایج بالینی و زیبایی دراز مدت مؤثرتری همراه است.
برای تعیین روش درمانی مطلوب، باید علل و میزان گستردگی بیماری کاملاً مشخص شود. بدین منظور، انجام معاینۀ فیزیکی کامل برای تشخیص شدت و پراکندگی واریس های اندام تحتانی لازمست. برای تشخیص نارسایی وریدی، تست های تشخیصی ویژه ای به کار می روند. همچنین تشخیص افتراقی های مرتبط با علایم بیمار، باید همگی مدنظر قرار گرفته و بر حسب علایم، رد یا تأیید گردند.
درمان هر دو نوع اولیه و ثانویۀ واریس در درجۀ اول شامل برنامه ایست که به منظور کنترل نارسایی وریدی انجام می شود. این برنامه شامل استفاده از جوراب های الاستیک حمایتی، بالا گرفتن متناوب پاها و انجام تمرینات مداوم می باشد. برای اغلب بیمارانی که فعالیتشان مستلزم ایستادن یا نشستن طولانی مدت است، استفاده از جوراب های الاستیک فشاری تا زانو یا ران ( فشار ۳۰-۲۰ میلی متر جیوه ) مفید هستند این جوراب ها برای کاستن از احتباس خون وریدی در طی روز پوشیده شده و شب ها در آورده می شوند. تورم وریدهای واریسی با استفاده از جوراب واریس کاهش یافته و نشانه های بیمار از قبیل درد، ناراحتی و ورم گهگاه مچ پا برطرف می گردند. فشار حاصله از جوراب های الاستیک، جریان خون را به سمت وریدهای عمقی و سپس به سوی قلب تسهیل کرده و مانع تجمع و باقیماندن خون در اندام تحتانی می شود. روش های درمانی متداول عبارتند از اسکلروتراپی و جراحی. اندیکاسیون های درمان جراحی شامل درد دائم و ناتوان کننده، ترومبوفلبیت سطحی راجعه، ضایعات و زخم های پوستی همراه با خونریزی هستند.
اسکلروتراپی برای شاخه های کوچک وریدی کمتر از یک میلی متر یا وریدهای واریسی با ۳-۱ میلی متر قطر، وریدهای باقیمانده پس از جراحی، واریس های خونریزی دهنده، ناهنجاری های مادر زادی کوچک وریدی و واریس های بزرگ اطراف زخم انجام می گیرد. با قرار دادن بیمار در وضعیت خوابیده به پشت، حجمی از محلول اسکلروزان ( سدیم کلرید۴/۲۳%یا سدیم تترادسیل سولفات و … ) به داخل ورید واریسی که از دو انتها مسدود شده تزریق گشته و با تشکیل لخته، ورید مذکور بسته می شود. بعد از این عمل به مدت ۲-۱ هفته این ناحیه توسط بانداژ یا جوراب های مخصوص، تحت فشار مستقیم قرار می گیرد.
عوارض شامل : واکنش های آلرژیک، هیپرپیگمانتاسیون، نکروز پوستی، درد، آنافیلاکسی و ترومبوفلبیت، نادرند. اسکلروتراپی تزریقی برای بیمارانی انجام می شود که علایمی دال بر رفلاکس ( پس زدن و برگشت ) خون در عروق صافن ندارند. اسکلروتراپی تنها می تواند بهبود موقت به دنبال داشته باشد. چرا که وریدهای واریسی می توانند مجدداً در ناحیه ای دیگر عود کنند. ضمن اینکه با از بین رفتن لخته، ورید مسئله دار مجدداً باز می شود.
هدف از درمان جراحی، حذف فشار هیدروستاتیک به عنوان عامل پس زدن خون ورید صافن و پرفوران و نیز درمان آن از جنبۀ زیبایی است. عروق واریسی بزرگ ران، باید توسط جراحی برداشته شوند. روش جراحی وابسته به تعیین ظرفیت وریدهای عمقی و پرفوران و محل رفلاکس وریدی است. با انتخاب دقیق بیمار و بکارگیری روش مناسب جراحی، میزان عود تقریباً ۱۰% است.
از سایر روش های تهاجمی درمان واریس، می توان به روش بستن ورید توسط کاتتر داخل وریدی که با وارد کردن انرژی به دیوارۀ ورید و گرم کردن آن، موجب روی هم خوابیدن جداره های وریدی می شود، اشاره نمود. همچنین روش های جدید استفاده از لیزر در درمان واریس با حداقل میزان تهاجم و بهترین نتایج درمانی به طور روز افزون به کار می روند. به کار گیری لیزر با صرف زمان کمتر، به جای نگذاشتن اسکار و پدیدار گشتن سریع نشانه های بهبود، جایگزین بسیار مناسبی برای جراحی است. چرا که انجام عمل جراحی ضمن صرف هزینۀ بیمارستان و بیهوشی و زمان طولانی بهبود، ممکنست با وارد کردن صدمات جانبی به بافت اطراف ورید و نیز بر جای گذاشتن اسکار همراه باشد. از سویی این وریدها می توانند بعد از عمل، مجدداً در محل جدیدی تشکیل شوند.
برنامۀ توصیه شده جهت برخورد خود بیمار با وریدهای واریسی شامل:
ارتباطات تغذیه ای
تغییرات در شیوۀ زندگی
توصیه ها و احتیاطات پزشکی
۱- تغذیه :
مصرف مکمل های غذایی شامل ویتامین A، K،D ، E، C، B۶، B۱۲ و بیوفلاوونید که جریان خون را بهبود بخشیده و در پروسه های ایمنی، ترمیمی و هضم مواد نقش دارند و از مواد معدنی، کلسیم و منیزیم برای برطرف ساختن گرفتگی های عضلانی و روی ( تاثیر بر روندهای ترمیمی )، توصیه می شوند. اسیدآمینه ها و نیز فاکتورهای غذایی همراه ( مانند کوآنزیم ۱۰ و اسیدهای چرب ضروری ) از دیگر ملزومات تغدیه ای با تاثیر مثبت بر گردش خون، حفظ عروق و اکسیژن رسانی می باشند. از جمله می توان به عصارۀ هستۀ انگور اشاره کرد که دارای اثرات مفیدی برگردش خون و بافت همبند سیستم قلبی عروقی، سیستم ایمنی و نیز خنثی کردن رادیکال های آزاد مضر می باشد.
توصیه های تغذیه ای :
- رژیم غذایی کم چربی و نیز حاوی مقادیر کم کربوهیدارت های خالص شده را رعایت کنید. ( به عنوان مثال، یک رژیم غذایی محتوی ماهی و سبزیجات و میوه های فراوان می تواند این منظور را تامین کند ).
- سعی کنید فیبر را به مقدار زیاد مصرف نمائید. فیبر فراوان، روده ها را پاک نموده و از یبوست ( که در ایجاد وریدهای واریسی سهیم است ) جلوگیری می کند. مواد غذایی شامل فیبر زیاد عبارتند از غلات سبوس دار، میوه ها و سبزیجات تازه.
- مقادیر نمک دریافتی را کاهش دهید.
- از مصرف بعضی مواد مانند پروتئین حیوانی، شکر، بستنی، غذاهای سرخ شده، پنیر، بادام زمینی، تنباکو، الکل و مواد غذایی که تحت پرو سه های صناعی قرار می گیرند بپرهیزید.
۲- شیوۀ زندگی :
تمرینات بدنی مکرر مانند پیاده روی، دوچرخه سواری و شنا هم به بهبود گردش خون کمک نموده و هم فرصتی برای حرکت دادن متناوب پاها فراهم می سازند. وزن را باید در حد مطلوب و سالم نگهداشت. باید از لباس های راحت و آزاد استفاده نمود که جریان خون را به ویژه در نواحی کمر، کشالۀ ران و پاها محدود نکنند. باید از نشستن یا سر پا ایستادن به مدت طولانی اجتناب کرد. در بین ساعات کاری، باید فواصل کوتاهی را به عنوان استراحت در نظر گرفته و پاها را از سطح قلب بالاتر نگه داشت و یا حین ایستادن وزن را به طور متناوب از روی یک پا به پای دیگر منتقل نمود. باید از اقداماتی مثل روی هم انداختن پاها، بلندکردن اجسام سنگین و قراردادن فشار و بار اضافی غیر ضروری روی پاها پرهیز کرد. قرار دادن پاها در وان آب سرد هم برای گردش خون و هم کاهش درد مؤثر است.
۳- توصیه های پزشکی :
پرهیز از خاراندن پوست مناطق مجاور واریسها برای جلوگیری از زخم و خونریزی، استفاده از جوراب های مخصوص برای حمایت از وریدهای واریسی و ممانعت از تورم بیشتر آنها و مراجعه جهت دریافت خدمات درمانی یا جراحی، باید مورد توجه قرار گیرند.
پیشگیری از واریس
رعایت موارد زیر كه از طرف انجمن پیشگیری از بیماریها در آمریكا برای پیشگیری از واریس توصیه شده است بسیار موثر است:
‪- ۱‬در هنگام نشستن پاهای خود را روی هم نیاندازید.
‪- ۲‬به طور منظم ورزش كنید. راهپیمایی به جریان خون در پاها از طریق ایجاد انقباض عضلانی و قدرت وریدی كمك می‌كند.
‪ – ۳‬وزن خود را كم كنید.
‪ – ۴‬از ایستادن طولانی مدت اجتناب كنید. اگر شغل شما ایجاب می‌كند برای مدت طولانی سر پا بایستید وزن خود را به طور مرتب هر چند دقیقه یك بار از یك پا بر روی پای دیگر بیاندازید.
‪- ۵‬هرگز لباس‌های تنگ كه نواحی كشاله ران ،مچ دست و پاها را فشار می‌دهد نپوشید.
‪- ۶‬از غذاهای پرالیاف مانند نان غلات كامل، میوه و سبزی تازه و سبوس غلات استفاده كنید. پیشگیری از یبوست مانع از ایجاد فشار بر عروق می‌شود.
‪- ۷‬درحال استراحت پاهای خود را بالا قرار دهید.
‪- ۸‬در رانندگی‌های طولانی مدت هر ‪ ۴۵‬دقیقه بایستید وكمی راه بروید.
www.tebyan.net

04
Mar

درمان ان چگونه است ؟
لطفا کامل شرح دهید
با تشکر وقدر دانی
پاسخ : با سلام
دوست گرامی،گاستریت یا ورم معده به تنهایی یك بیماری نیست اما موجب التهاب بافت‌های معده شده و زمانی اتفاق می‌افتد كه بافت درون معده تحریك‌پذیر می‌شود. به نقل از منابع اینترنتی، گاستریت ممكن است در كوتاه‌مدت بروز كند و یا به تدریج و در مدتی نسبتا طولانی فرد را مبتلا كند كه معمولا قابل درمان است. عوامل بروز این عارضه عبارت از ترشح بیش از حد اسید معده، استفاده بیش از حد مشروبات الكلی، سیگار كشیدن، خوردن بیش از اندازه و خوردن غذا‌های بسیار داغ و ادویه‌دار، استفاده‌ طولانی مدت از داروهای بدون استروئید و ضدالتهابی و یا عفونت حاصل از باكتری «هلیكو باكترپیلوری» است.

گاهى اوقات نیز این بیمارى پس از یك جراحى مهم، آسیب‌هاى شدید، سوختگى‌ها و یا عفونت‌هاى شدید بروز مى‌كند. به علاوه برخى بیماریها از قبیل كم خونى‌هاى مضر، اختلالات سیستم ایمنى خودكار بدن و رفلكس‌هاى كبدى مى‌توانند موجب بروز گاستریت شوند. گاهى اوقات نیز این بیمارى بدون هیچ عاملى بروز مى‌كند. از شایعترین علائم این بیمارى دردها و گرفتگى‌هاى شكمى و برگشت اسید معده یا به اصطلاح همان ترش كردن است. ممكن است پس از صرف هر وعده غذا بیمار تا 5 ساعت احساس سوزش در ناحیه معده داشته باشد.
سایر علائم نیز شامل بروز تب، درد قفسه سینه، باد گلو، بازگشت اسید معده به دهان، نفخ شكمی، تهوع و استفراغ یا احساس كامل آن و یا احساس سوزش در اعضاى بالایى شكمى و نیز بى‌اشتهایى است.
همچنین، وجود خون در استفراغ یا مدفوع سیاه از نشانه‌هاى خونریزى در معده است كه مى‌تواند نشان‌دهنده مشكل جدى باشد كه نیازمند رسیدگى‌هاى فورى پزشكى است.
گاستریت از طریق یك یا تعداد بیشترى آزمایشات پزشكى قابل تشخیص است.
1) آندوسكوپى اعضاى شكمى بالایى كه در این روش پزشك مربوطه یك لوله نازك شامل یك دوربین بسیار ظریف را از راه دهان یا گاهى موارد مجارى بینى وارد بدن مى‌كند و آن را به سمت معده مى‌فرستد تا بافت‌هاى معده را مشاهده كند. پزشك التهاب‌هاى بافت را بررسى كرده و ممكن است یك نمونه كوچك از بافت معده را نیز براى آزمایش بردارد. عمل كندن بافت را براى نمونه‌بردارى بیوپسى مى‌نامند.
2) روش بعدى آزمایش خون است كه پزشك مى‌تواند گلبول‌هاى قرمز خون را شمارش كرده و با كنترل آن متوجه شود كه فرد دچار كم خونى است و این به آن معنى است كه تعداد گلبول‌هاى قرمز خون بیمار به حد طبیعى نیست. این كم خونى گاهى اوقات مى‌تواند به دلیل خونریزى از معده باشد.
3) آخرین شیوه آزمایش مدفوع است كه در این آزمایش وجود خون در مدفوع كه دلیل آن ممكن است خونریزى از معده باشد كنترل مى‌شود.
گاستریت معمولا با تغییر رژیم غذایى و دارویى قابل بهبود است. درمان این بیمارى معمولا شامل مصرف دارو براى كاهش تولید اسید معده است كه از این طریق علائم بیمارى بهبود یافته و به تدریج سلامتى حاصل شود چرا كه اسید معده بافت‌هاى ملتهب معده را تحریك مى‌كند.
همچنین، جلوگیرى از مصرف برخى غذاها، نوشیدنى‌ها و داروهاى خاص در این خصوص توصیه مى‌شود. چنانچه عامل گاستریت بیمار عفونى باشد نیز درمان آن امكانپذیر است؛ براى مثال ممكن است پزشك آنتى بیوتیك‌هاى خاصى را براى از بین بردن میكروب هلیكوباكتر تجویز كند.
محققان توصیه مى‌كنند كه پیش از متوقف كردن مصرف هر دارو و یا شروع هر شیوه درمانى حتما باید با پزشك مشورت كرد.
انتخاب نوع روش درمان این بیمارى با در نظر گرفتن فاكتور‌هایى چون سن، سلامت عمومى بدن، تاریخچه‌ پزشكی، گسترش بیماری، طاقت بدن در برابر دارو‌ها و روش‌هاى درمانى ویژه و در نهایت انتخاب و ترجیح خود بیمار صورت مى‌گیرد.
به طور كلى پزشكان به منظور جلوگیرى از شدت یافتن بیمارى توصیه‌هایى دارند كه به قرار زیر است:
1-مصرف غذاها و نوشیدنى‌هاى سبك و عدم فراموش كردن یا به تعویق انداختن وعده‌هاى غذایی
2-عدم مصرف غذا‌هاى داغ و ادویه‌دار كه براى هضم دشوار هستند.
3-عدم مصرف نوشید‌نى‌هاى الكل‌دار و كافئین‌دار مانند چای، قهوه و …
4-ترك و یا حداقل استفاده از سیگار
هر بیمار نیز باید حساسیت‌هاى فردى خود را نسبت به یك خوراكى خاص تشخیص داده و از مصرف آن خود‌دارى كند.
موفق باشید

taminsalamat.blogspot.com

04
Mar

بهترین ضدآفتاب؟
هرچند ساعت یکبار؟
SPF یعنی چی؟

عامل اصلی چین‌وچروک پوست و ایجاد کک‌ومک برروی آن نور آفتاب و به ویژه اشعه ماوراءبنفش است.
هیچ‌وقت فکر کرده‌اید که چرا بعضی‌ها با اینکه سنشان بالاست، ولی روی صورتشان چین‌وچروک زیادی دیده نمی‌شود و اصطلا‌حا جوان مانده‌اند؟ بازیگران هالیوود را نگاه کنید. بعضی از آنها ۶۰ ساله هستند ولی نقش یک خانم ۳۰ ساله را بازی می‌کنند و اگر کسی نداند واقعا فکر می‌کند که حالا اگر ۳۰ ساله نباشند، حداکثر ۳۵ سالشان‌است. اما چرا؟!
شاید بگویید که آنها هزار جور گریم و آرایش و عمل جراحی می‌کنند، ولی فقط این نیست. شاید هم بگویید که جنس پوستشان خوب است و جوان ماندن ارثی است. این هم قبول. ولی در کنار همه اینها یک وزنه بسیار سنگین هم برای جوان ماندن و شادابی پوست وجود دارد و آن نحوه مراقبت از آن است.
عامل اصلی چین‌وچروک پوست و ایجاد کک‌ومک برروی آن نور آفتاب و به ویژه اشعه ماوراءبنفش است. هر فردی با هر نوع پوستی و با هر نوع ژنتیکی اگر بلد باشد که در برابر آفتاب چطور از پوستش مراقبت کند، پوست سالم‌تر و شفاف‌تری خواهد داشت و مسلما آثار پیری هم دیرتر روی پوستش ظاهر خواهد شد. با وجود تاثیر ثابت شده آفتاب در ایجاد سرطان پوست، حتی اگر به فکر جوان ماندن هم نیستیم. باید مراقب پوستمان باشیم.

Pخطرخورشید
نور آفتاب از طول موج‌های متفاوتی تشکیل شده است که براساس آن نامگذاری می‌شوند. اشعه ماوراءبنفش طول موج خاصی از نور خورشید است که خود به دو قسمت A وB تقسیم می‌شود که هر دو آنها برای پوست مضر هستند. اشعه ماوراءبنفش نوع B، در صورت تماس با پوست بر روی لایه خارجی پوست که اپیدرم نامیده می‌شود، تاثیر می‌گذارد و باعث ایجاد آفتاب سوختگی می‌شود. این نوع از اشعه آفتاب نمی‌تواند از شیشه عبور کند و در نتیجه وقتی پنجره‌ها بسته باشند توسط شیشه جذب شده و وارد اتاق نمی‌شود.
نوع دیگر اشعه ماوراءبنفش یعنی A ، به نواحی عمقی‌تر پوست نفوذ می‌کند و می‌تواند باعث آسیب‌های شدیدتری در پوست شود، علاوه براینکه از شیشه هم عبور می‌کند و در یک اتاق با پنجره‌های بسته هم از دست آن در امان نیستیم. هم نوع A و هم نوع B با شکستن کلاژن پوست، ساخت رادیکال‌های آزاد و مهار مکانیسم‌های ترمیم پوست، می‌توانند باعث ایجاد کک‌ومک، چروک و از همه مهم‌تر سرطان پوست شوند. به اینجا که می‌رسیم، در ذهن همه این سوال پیش می‌آید که چطور از پوستمان در برابر اشعه آفتاب مراقبت کنیم؟ یکی از این راهها استفاده از ضد آفتاب است. ولی علا‌وه بر آن باید سعی کرد تا حد امکان در ساعات خیلی گرم روز یعنی حدود ساعت ۱۰ صبح تا ۴ بعدازظهر فقط در صورت اجبار در آفتاب قرار گرفت و از لباس‌هایی استفاده کرد که تا حد ممکن پوشیده باشند و بیشترین قسمت پوست را بپوشانند. کلاه‌های لبه‌دار هم انتخابی مناسب در برابر اشعه آفتاب هستند.برای محافظت از لب‌ها می‌توان از لوازم آرایشی که نقش ضد آفتاب هم دارند، استفاده کرد.
محافظت از چشم‌ها هم نباید فراموش شود و باید دقت کرد تا عینک‌هایی انتخاب شوند که حتما استاندارد بوده و بتوانند اشعه ماوراءبنفش را به خوبی جذب کنند چون در غیر این‌صورت این عینک‌ها به علت رنگ تیره‌شان باعث می‌شوند نور کمتری به چشم برسد، مردمک‌ها گشادتر شده و اشعه ماوراءبنفش بیشتری به قسمت‌های عمقی‌تر چشم برسد.

P‌ضدآفتاب وارد می‌شود
ضدآفتاب‌ها به ۲ شکل عمل می‌کنند. یک نوع آنها مسدودکننده هستند، یعنی لایه نازکی روی پوست تشکیل می‌دهند که مانع رسیدن اشعه آفتاب به پوست می‌شود. این نوع از ضدآفتاب‌ها اثر بسیار خوبی برای محافظت در برابر اشعه ماوراءبنفش A و B دارند ولی ممکن است به علت تغییر رنگ ظاهری که روی پوست ایجاد می‌کنند، از نظر زیبایی، برای افراد قابل قبول نباشند. اکسیددوزنگ یک نمونه بارز از ضدآفتاب‌هایی است که به این ترتیب عمل می‌کنند.
مکانیسم دیگر عملکرد ضدآفتاب‌ها،‌ مکانیسم جذبی است. در این روش ضدآفتاب، باجذب اشعه‌های مضر مانع رسیدن آنها به پوست می‌شود. در اغلب موارد ضدآفتاب‌های موجود در بازار حاوی ترکیبی از مواد هستند و با استفاده از هر دو مکانیسم فوق از پوست شما در برابر آفتاب محافظت می‌کنند.

Pاین‌SPF یعنی چیست؟
SPF به معنی عامل محافظت‌کننده در برابر آفتاب مخفف کلمه Sun Protection factor است. ضدآفتاب‌ها بر حسب میزان SPFشان تقسیم‌بندی می‌شوند. از SPF، ۲ داریم تا ۶۰ SPF و بالاتر. ولی وقتی می‌گوییم SPF یک ضدآفتابی ۱۵ است یعنی‌ چه؟
اگر فردی که ضدآفتاب‌ نزده در برابر آفتاب قرار گیرد، تقریبا بعداز ۲۰ دقیقه دچار آفتاب سوختگی در ناحیه‌ای می‌شود که آفتاب به آن تابیده. حال اگر همین فرد ضدآفتابی با ۱۵ SPF بزند، ۱۵*۲۰دقیقه طول خواهد کشید، تا دچار همان میزان آفتاب سوختگی شود. به عبارت دیگر ضدآفتابی با ۱۵ SPF، مانع رسیدن ۹۲ درصد از اشعه‌های مضر به پوست می‌شود.

Pانتخاب کنید!
اغلب متخصصان پوست، ضدآفتاب‌های با ۱۵ SPF و بالاتر را توصیه می‌کنند ولی مهم‌تر از اینکه SPF ضدآفتابی که استفاده می‌شود ۱۵ باشد یا ۶۰، این است که ضدآفتاب به درستی و به طور مرتب استفاده شود. یک ضدآفتاب با ۱۵ SPF به شرطی که مرتب استفاده شود و در روز در فواصل مناسب مجددا تکرار شود، بسیار موثر‌تر از ضدآفتاب با ۶۰ SPF است که مثلا یک روز در میان یا یک بار در روز استفاده می‌شود.

Pزود و زیاد بزن ضد آفتاب را
اغلب افراد وقتی ضدآفتاب می‌زنند،‌ مقدار کافی از آن را به پوست نمی‌مالند و میزان مصرف آنها تنها ۲۵ تا ۵۰ درصد مقدار لازم است. ضدآفتاب باید به قدری استفاده شود که یک لایه نازک بر روی پوست تشکیل دهد و بتواند اثر محافظتی خود را به طور کامل اعمال کند.
علاوه بر این، در حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه قبل از اینکه از خانه خارج شوید. باید ضدآفتاب را روی پوست خود بزنید چون در حدود نیم ساعت طول می‌کشد تا ضدآفتاب جذب پوست شده و اثرش آغاز شود.
نکته دیگر اینکه همیشه ضدآفتاب باید بعداز همه آرایش‌ها استفاده شود،‌ چون در غیر این صورت مواد آرایشی که بر پایه آب یا چربی باشند می‌توانند باعث بی‌اثر شدن ضدآفتاب شوند. هنگام استفاده از ضدآفتاب باید به بینی‌،‌گوش و اطراف آن توجه خاصی داشت.

Pوقتی هوا ابری است…
در هوای ابری هم حتما باید ضدآفتاب زد چون ابرها نمی‌توانند اشعه مضر ماوراء بنفش را جذب کنند و تقریبا در هوای ابری ۸۰ درصد این اشعه به پوست می‌رسد.
علا‌وه بر این چون در هوای ابری گرما و نور شدید آفتاب که می‌تواند باعث شود افراد به محیط‌های سربسته و سایه بروند وجود ندارد، در نتیجه احتمال این که اشعه ماوراءبنفش بیشتری به آنها برسد افزایش می‌یابد. چون این اشعه قابل رویت نیست. پس مثل روزهای آفتابی حتی دقیق‌تر از آن باید در روزهای ابری هم ضدآفتاب زد.

Pهرچند ساعت یکبار؟
در صورت شستن صورت،‌ تعریق زیاد،‌ شنا کردن و… باید ضدآفتاب دوباره استفاده شود. علاوه بر این، توصیه می‌شود در صورتی که در مقابل آفتاب هستید حداقل هر ۲-۴ ساعت دوباره ضدآفتاب بزنید.
ضدآفتاب‌هایی که به اصطلاح ضدآب هستند، نسبت به بقیه انواع در برابر عرق کردن،‌ بیشتر دوام می‌آورند و اثر بهتری دارند. از آنجا که اغلب افراد اولین باری که ضد آفتاب می‌زنند مقدار کافی از آن به پوست نمی‌مالند، برخی متخصصان توصیه می‌کنند که در برابر آفتاب شدید حتی هر یک ساعت یک بار ضد آفتاب تجدید شود.

Pوقتی شنا می‌کنید…
در صورت شنا در استخرهای سر باز یا در محل‌هایی که در مقابل اشعه آفتاب هستید باید از ضدآفتاب به ویژه انواع مقاوم به آب آن استفاده کنید و اگر زمان شنای شما طولا‌نی شد، به‌طور مرتب ضدآفتاب را تجدید کنید.

Pبهترین ضدآفتاب
تقریبا نوع ضدآفتابی که هر کس می‌تواند انتخاب کند و از نظرش بهترین باشد، امری سلیقه‌ای است. در حال حاضر انواع مختلفی از ضدآفتاب‌های خارجی و ایرانی به شکل لوسیون، کرم، ژل و… در دسترس است که هرکس می‌تواند با توجه به نوع پوستش، و با کمک پزشک،‌ ضدآفتاب مناسب را انتخاب کند ولی هیچ‌وقت نباید فکر کنید که اگر گران‌ترین ضدآفتاب با بالاترین SPF را خریدید حتما پوستتان را در برابر آفتاب بیمه کرده‌اید. مهم‌تر از نوع ضدآفتاب و میزان SPF آن، استفاده مرتب و صحیح از آن است.‌
/forum.iranblog.com

04
Mar

خانواده- همشهری آنلاین:
آب شیر بسته به محلی که در آن زندگی می‌کنید، ممکن است به همان پاکی آب بطری باشد.

اما مواد آلاینده و باکتری‌های معمولی که در آب شیر وجود دارند و برای افراد سالم خطری ایجاد نمی‌کنند، ممکن است برای برخی افراد خطرناک باشند.
از جمله به این موارد می‌توان اشاره کرد:

افراد دچار ضعف دستگاه ایمنی.
افراد مبتلا به ویروس ایدز.
افرادی که استروئید (داروهای کورتونی) مصرف می‌کنند.
افراد که تحت درمان سرطان قرار دارند.
کودکان کمسن نسبت به بزرگسالان به سرب موجود در آب آسیب‌پذیرتر هستند.

برای اجتناب از این خطرات، تنها از آب سرد شیر برای آشامیدن استفاده کنید و اگر برای بیش از 6 ساعت شیر آب را باز نکرده‌اید، بگذارید آب برای یک دقیقه جاری باشد و بعد آب بردارید.

از طرف دیگر کودکان از فلوراید موجود آب در شبکه شهری برای از لحاظ جلوگیری از پوسیدگی دندان سود خواهند برد. اغلب آب‌های بطری حاوی فلوراید نیستند.

04
Mar

بوی بد دهان می تواند یک علامت هشدار دهنده مبنی بر آلوده بودن بیمار به یک باکتری یا یک بیماری باشد. بوی بد دهان یکی از شایع ترین علایم ، در بیماران مبتلا به عفونت ناشی از باکتری هلیکو باکتر است. به گفته آنان در افراد مبتلا به این عفونت ، بوی بد دهان می تواند یک نشانه مهم برای لزوم درمان به منظور از بین بردن باکتری باشد. بسیاری از موارد عفونت با این باکتری ، فقط به هنگام بروز علائمی همچون ورم معده ، درد یا سوء هاضمه آشکار می شود.همچنین بوی بد دهان می تواند به دلایل زیر باشد:
- عفونت و تورم لثه ها و یا آبسه دندان
- عفونت گلو و یا متورم شدن آن
- سینوزیت
- عفونت ریه
- بیماری ناشی از الكلی بودن افراد
- بیمارهای كلیه كه درآن كلیه ها قادر نیستند به درستی سموم را به خارج بفرستند
- یبوست
- بیماری كبد
با رعایت بهداشت دهان می توان میكروبهای دهان و در نتیجه اعمال ناخواسته آنها را به حداقل رساند. بهترین روش برای كاهش میكروبهای دهان ، شستشوی مداوم دهان و دندانها پس از صرف غذا ( مخصوصا هنگام شب) است. شستشو موجب خارج شدن ذرات غذای موجود درحفره دهان شده و دراصل با حذف مواد غذایی مورد نیاز میكروبها ، از جمعیت آنها كاسته می شود. مواد پروتئینی مانند ذرات گوشت در بین دندانها محیط مناسبی برای رشد باكتریها ایجاد می نماید . مصرف مواد ضد بومانند آدامس ، پوششی بر روی تنفس های بدبو بوده و به علت بالا بردن ترشح بزاق و بلع بزاق از جمعیت میكروبها می كاهند سعی كنید حدوداً دو لیتر آب در روز حتماً استفاده كنید. همچنین از خوردن گوشت تا آن جایی كه امكان دارد پرهیز كنید و به جای آن از پروتئینهای گیاهی استفاده كنید.
درمان:
1- تشخیص پزشك و تعیین علت زمینه ای بو و درمان آن
2- رفع خشكی دهان با مصرف مایعات , جویدن آدامس یا استفاده از بزاق مصنوعی حاوی تركیبات كربوكسی متیل سلولز
3- بطور موقت تا رفع علت اصلی می توان از قرص نعناع استفاده كرد.
4- اصلاح رژیم غذایی: مصرف كافی سبزیجات و میوه و كاهش مصرف گوشت قرمز و مواد تولید كننده بوی بد .
برا ی بررسی بیشتر و رفع علت زمینه ای این مشکل به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی و فوق تخصص گوارش مراجعه كنید . گاهی تشخیص نیازمند آزمایشات زیاد و بررسی دقیق توسط چند متخصص است.
موفق باشید

www.tebyan.net

04
Mar

می خواستم در مورد روش افزایش قد از طریق جراحی استخوان پا که توسط برخی متخصصین ارتوپد انجام میشود اطلاعاتی کسب نمایم
مزایا و عوارض و نحوه کار آن را لطفا کامل شرح دهید
با تشکر فراوان پاسخ : با سلام
نقاط خاصی در استخوانهای بدن هست به اسم صفحه های رشد. این نقاط در واقع مناطقی هستند که با تولید بافت استخوانی باعث افزایش طول استخوانها و بلند تر شدن قد می شوند. با بالاتر رفتن سن انسان و شروع بلوغ این صفحه های رشد بسته می شوند و دیگر طول استخوانهای بلند زیاد نمی شود و بعد از آن رشد قد متوقف می شود.
در بدن هورمون رشد سبب افزایش قد می شود ، ولی عملکرد آن در افزایش قد فقط قبل از بسته شدن صفحه های رشد است و پس از آن چون شکل دیگری از استخوان سازی را تقویت می کند، به جای افزایش قد باعث درشت شدن استخوانهای چهره، دستها و پاها بدون افزایش قد میشود. به همین دلیل این هورمون فقط در فردی که هنوز به سن بلوغ نرسیده اثر افزایش قد دارد.
علل مختلفی می تواند بر اندازه قد تاثیر داشته باشد که قطعا مهمترین فاکتور در این مورد وراثت و ژنتیک می باشد ، ولی متاسفانه در این مورد دانش فعلی بشری هیچ دخالتی نمی تواند داشته باشد.
عواملی مانند تغذیه ، استراحت کافی و ورزش نیز در سنین رشد می تواند بر اندازه نهایی قد تاثیر داشته باشد .
روشهای جراحی که برای ترمیم مشکلات استخوانی مورد استفاده می شود گاهی ممکن است برای افزایش قد مورد استفاده قرار گیرد که با توجه به مشکلات و عوارضی که می تواند بروز کند به هیچ وجه توصیه نمی شود . تکنیک الیزاروف روشی است که از آن برای ترمیم ضایعات استخوانی از آن استفاده می شود .
تکنیک لیزاروف در دهه 1950 توسط الیزاروف که یک پزشک روسی بود برای ترمیم استخوانهای آسیب دیده به کار گرفته شد.
در این روش در محلی از استخوان که قرار است استخوان افزایش اندازه پیدا کند فیکساتورهایی بسته می شود و بعد از آن استخوان در آن محل برش می خورد . با استفاده از فیکساتورها دو قسمت استخوان از هم فاصله پیدامی کنند و به تدرج این فاصله با استفاده از سلولهای استخوانی که در محل ساخته می شود . با این روش اندازه استخوان تا 30 درصد اندازه اولیه میتوان بلند شود . با استفاده از فیکساتورها استخوانها هر 24 ساعت به اندازه یک میلیمتر از هم دور می شوند.در ابتدا این قسمت با لخته خون پر می شود و بعد از آن بافت همبند آنرا پر می کند. بعد از آن با سلولهای استخوانی پر خواهد شد. کیفیت نامناسب استخواند تشکیل شده از جمله معایب استخوان تشکیل شده است.
از جمله موارد کاربرد این روش می توان به این موارد اشاره کرد:
- بدلایل مختلف.. یک پا کوتاه تر یا بلند تر از پای دیگر شده است
2- اصلاح بعضی از ناهنجاریهای مادرزادی
3- حالتهائی که اندامها non-unions شده است.یعنی بدنبال شکستگی در استخوان این قسمت از استخوان جوش نخورد.
4- مشکلات و عوارض متعاقب بعضی از شکستگیها
5- و رفع آرتریت های مزمن ناشی از ناهنجاریهای مادرزادی و یا صدمات مفصلی اندام تحتانی
از جمله عوارضی که می تواند به وجود آید:
احتمال جوش نخوردن استخوان
احتمال بالای عفونت هم در بافت نرم و هم استخوان
احتمال کج جوش خوردن استخوان
ممکن است فرد دچار مشکل در عضلات و رباطهای ساق پا شود.
بنابراین استفاده از این روش به عنوان افزایش قد در فردی که هیچ مشکل و بیماری ندارد توصیه نمی شود.
forum.special.ir

04
Mar

اگرچه بسیاری از محققان و دانشمندان همچنان در تلاش هستند تا به یافته‌ های جدیدی درباره عوامل تاثیرگذار در افزایش احتمال ابتلا به سرطان سینه در بین زنان دست یابند، اما گروهی از کارشناسان از چند دهه گذشته سبک خاص طراحی لباس های زنانه را به عنوان یکی از عوامل مهم در ابتلا به سرطان سینه معرفی کرده‌ اند.

بررسی های انجام شده حاکی از آن است که پوشیدن لباس‌ های خیلی تنگ در بلند مدت احتمال گسترش تومورهای سرطانی را در بافت سینه افزایش خواهد داد.

این نوع لباس‌ ها مانع از خروج ترشحات لنف شده و افزایش مواد سمی در بافت سینه زمینه مناسبی را برای ابتلا به سرطان سینه به وجود خواهد آورد. اما از آن جایی که هنوز شواهد کافی در تایید این نظریه ارائه نشده است نمی ‌توان به این نتیجه رسید که ارتباط مستقیمی بین پوشیدن لباس ‌های تنگ و ابتلا به سرطان سینه وجود داشته باشد و به همین دلیل نباید آن را به عنوان عامل مهمی در افزایش احتمال ابتلا به این بیماری در نظر گرفت.

مخالفان این نظریه‌ بر این باور هستند که عوامل تاثیرگذار بر افزایش خطر ابتلا به این بیماری معمولا عواملی هستند که میزان ترشح هورمون‌ های داخلی بدن را تحت ‌تاثیر خود قرار می ‌دهند.

سن هر فرد و همچنین سن آن فرد در هنگام تولد نخستین فرزندش می‌ تواند میزان ترشح هورمون‌ های داخلی بدن را تغییر دهد.

بر این اساس احتمال ابتلا به سرطان سینه در بین زنانی که فرزندی نداشته ‌اند و یا این که بعد از سن 30سالگی نخستین فرزندشان متولد شده باشد به مراتب بیشتر خواهد بود.

اگرچه شیر دادن به فرزندان و همچنین انجام فعالیت های ورزشی از جمله عوامل بازدارنده ابتلا به این بیماری است اما باید توجه داشت که وجود موارد ابتلا به این سرطان در میان اقوام نزدیک بیش از هر عامل دیگری تاثیرگذار خواهد بود.

به نظر می ‌رسد که شکل‌ گیری این باور غلط بیش از هر چیز ناشی از ترس از ابتلا به سرطان سینه در بین جوامع غیر شهری است که عادات زندگی شهری و شهرنشینی را به عنوان عامل مهمی در گسترش و شیوع بیماری ‌های مختلف در نظر می‌ گیرند. اگرچه پذیرفتن این که تجمع مایعات لنفی در بافت سینه سبب شکل ‌گیری تومورهای سرطانی می‌ شود درست و منطقی به نظر می ‌رسد اما حقیقت این است که مسیر حرکت این مواد به طرف غددی است که در قسمت زیر بازوها و در محل اتصال دست‌ ها به تنه قرار گرفته ‌اند.

افرادی که این باور غلط را پذیرفته‌ اند در تلاش هستند این‌ طور وانمود کنند که عوامل زمینه ‌ساز ابتلا به سرطان سینه عواملی خارجی و قابل کنترل هستند و این در حالی است که این باور ناشی از عدم شناخت آن ها نسبت به دیگر عوامل زمینه‌ساز ابتلا به این بیماری است. نتایج به دست آمده از بررسی‌ های انجام شده در این زمینه نشان داده است که عوامل هورمونی و ژنتیکی در مقایسه با عوامل خارجی نظیر قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مختلف نظیر آفت‌کش‌ها و اسپری‌ های خوشبوکننده از تاثیر بیشتری در افزایش احتمال ابتلا به این بیماری برخوردار هستند.

بنابراین لازم است تحقیقات و مطالعات بیشتری در این زمینه انجام شود تا بتوان عوامل تاثیرگذار در ابتلا به این بیماری را شناسایی کرده و با توجه به آن ها تغییراتی در سبک زندگی به وجود آورد.

جام جم

04
Mar

بيماری – همشهری آنلاین-المیرا صدیقی:
افسردگی از شایع‌ترین بیماری‌ها در قرن ماشینی است که در آن زندگی می‌کنیم.
کار به جایی رسیده است که هر جایی را که نگاه می‌کنیم متوجه افراد گوشه‌گیر یا افسرده‌ای می‌شویم که در اطرافمان حضور دارند. در محل کار، بین اعضای خانواده و یا حتی در اتوبوس.

قرص‌های ضد افسردگی اولین راه درمان (پس از مشاوره با روانشناس) برای افرادی است که به بیماری موذی افسردگی دچار شده‌اند. سالانه حدود 50 بیلیون دلار پول تنها صرف خرید قرصهای ضد افسردگی می‌شود و این نشان دهنده آن است که مصرف این قرص‌ها در سراسر دنیا و به خصوص در آمریکا بسیار بالاست.

بسیاری از پرشکان برای جلوگیری از این بیماری، مصرف این قرص‌ها را که انواع و اقسام آنها در دسترس قرار دارند را مفید می‌دانند و بسیاری دیگر معتقدند که این قرص‌ها بر اعصاب اثرهایی می‌گذارند که در طولانی مدت جبران ناپذیرند.

اما برای بسیاری از مردم کم تحمل، تنها راه کنترل روی احساسات در زمانه‌ای که فشارهای مختلف و متفاوت از هر سو به انها هجوم می‌آورد پناه بردن به قرص‌هایی است که می‌تواند لااقل در کوتاه مدت حالشان را بهتر کند.[چطور با افسردگي مقابله كنيم؟]

افسردگی بیماری است که در هر سنی حتی 5 سالگی نیز ممکن است بروز کند و در سنین 25 تا 44 سالگی بیشترین تاثیر خود را نشان می‌دهد.

این بیماری شایع می‌تواند به شکل‌های مختلف در افراد بروز کند که بدترین شکل آن همان است که به خودکشی در افراد می‌انجامد.

افسردگی نشانه‌ها فیزیکی و روحی مختلفی دارد که به شکل‌های زیر در افراد نمایان می‌شود:

احساس ناراحتی
از دست دادن انگیزه
بهم خوردن خواب
خستگی مفرط
چاقی یا لاغری ناگهانی
از دست دادن امکان تفکر،تمرکز و تصمصم‌گیری
یکباره‌ به‌ گریه‌ افتادن‌ بدون‌ توضیح‌ مشخص‌

این نشانه‌ها ممکن است علائم بیماری‌های دیگری همچون بی‌قراری، دیابت و مشکلات قلبی هم باشند و از آنجایی که برای تشخیص بیماری افسردگی هیچ آزمایش خونی نمی‌توان انجام داد در نهایت می‌توان گفت فردی که این نشانه‌ها را دارد اگر به بیماری‌های فوق مبتلا نیست مطمئنا افسردگی دارد.

علت افسردگی چیست؟

برای‌ بیماری‌ افسردگی‌ هیچ‌ علت‌ یگانه‌ و روشنی‌ نمی‌توان‌ متصور بود. بعضی‌ از عوامل‌ زیست‌شناختی‌ مثل‌ بیماری‌های‌ جسمی‌، اختلالات‌ هورمونی‌، یا بعضی‌ داروها می‌توانند نقش‌ داشته‌ باشند. عوامل‌ اجتماعی‌ و روانی‌ نیز می‌توانند نقش‌ داشته‌ باشند و اختلالات‌ ارثی‌هم می‌توانند مؤثر باشند.

اما عوامل تشدید کننده این بیماری ،عصبانیت‌ یا احساس‌ دیگری‌ که‌ فرو خورده‌ شده‌ باشد،داشتن‌ شخصیتی‌ وسواسی‌، منظم‌ و جدی‌، تکامل‌گرا، یا شدیداً وابسته‌ ،سابقه‌ خانوادگی‌ افسردگی‌،مرگ‌ یا فقدان‌ یکی‌ از عزیزان‌ و یا حتی گذر از یک‌ مرحله‌ از زندگی‌ به‌ مرحله‌ای‌ دیگر، مثلاً یائسگی‌ یا بازنشستگی‌ هستند.

محققان در مورد علل علمی این بیماری روی مواد شیمیایی خاص در بدن همچون”سروتنین” و “نورادرالین” در مغز تمرکز کرده‌اند.

این مواد هستند که در بدن احساسات روزانه را تعیین می‌کنند و به هم خوردن آنها می تواند علت اصلی ابتلا به این بیماری باشد. نداشتن این مواد در مغز و یا حتی به هم خوردن تعادل آنها در قسمتی ار مغز علت احساسات بیگانه و غریبی است که به افسردگی می‌انجامد.

قرص‌های ضد افسردگی
بعضی‌ از افراد که‌ افسردگی‌ طولانی‌مدت‌ یا نسبتاً شدید دارند می‌توانند از قرص‌های ضدافسرگی استفاده کنند و لیتیم‌ برای‌ مواردی‌ که‌ دوره‌هایی‌ از سرخوشی‌ غیرطبیعی‌ و افسردگی‌ متناوباً رخ‌ می‌دهند استفاده می‌شود.

فلوکستین نیز یکی از رایج‌ترین داروهایی است که برای پیشگیری از افسردگی حاد و احساس خوشحالی در افراد تجویز می‌شود که به گفته برخی از پرشکان عوارض بسیاری نیز در دراز مدت دارد که می‌تواند برای فرد جبران‌ناپذیر باشد.

اما در حالت کلی قرص‌های ضد افسردگی که در انواع متنوع در بازار موجود هستند می‌توانند مقدار موجود “سروتنین” و “نورادرالین” در مغز را متعادل کرده و در نهایت فرد را به حالت عادی بازگردانند. اما عوارض زیادی هم از مصرف آنها عاید می‌شود که بالا رفتن فشار خون متداولترین آنهاست.

علت بالا رفتن فشار خون عدم تعادل بین مواد موجود در این داروها با موادی است که در غذاهای فرد پیدا می‌شود .

به طور مثال به افرادی که داروی ضدافسردگی قوی مصرف می‌کنند معمولا توصیه می‌شود که از غذاهایی که حاوی سوسیس پنیرهای کپک زده و سس سویا هستند پرهیز کنند زیرا عملیات شیمیایی این مواد در بدن با قرصها سبب بالا رفتن فشار خون در فرد می‌شود.

معمول آن است که افرادی که دچار افسردگی هستند معمولا علاوه بر مصرف دارو تحت مشاوره پزشکی نیز قرار می‌گیرند تا احتمال خودکشی که بسیار متداول است،در آنها کاهش پیدا کند.

با وجود گسترگی این بیماری و عوارض بسیار بد ناشی از مصرف دارو آنچه توصیه شده است آن است که فرد به محض احساس خطر در روحیات خود به سرعت به کمک به خود بشتابد.

دوری از محیط‌‌ های پر تنش و استرس و برخورد درست با مشکلات می‌تواند کمک بسیاری به افرادی کند که در خود احساس افسرده می‌کنند.

آخرین تحقیقات نیز نشان‌دهنده آن است که مصرف ماهی می‌تواند بر افسردگی تاثیر داشته باشد و شاید به همین خاطر است که در کشورهایی همچون چین که مصرف روزانه ماهی بسیار بالاست تعداد مبتلایان به افسردگی از کشورهایی نظیر آمریکا بسیار کمتر است.

04
Mar

چرا غش می کنیم
هموطن-در صورت کم شدن جریان خون مغز و از دست دادن کنترل روی اعضای بدن فرد قدرت و هوشیاری خود را از دست داده و سقوط می کند و دچار حالت غش یا سنکوپ می شود.عموماً پس از چند ثانیه یا چند دقیقه فرد دوباره هوشیاری خود را بازمی یابد اما اگر سنکوپ با یک ناراحتی جدی پزشکی همراه باشد بیهوشی نیم ساعت یا بیشتر طول می کشد.
علائم اخطاردهنده
1- بدحالی، سستی و سرگیجه 2- رنگ پریدگی و پوست سرد و عرقدار
3- تهوع و استفراغ
4- گزگز دست و پاها
5- نبض ضعیف، تنفس سطحی و افت فشار خون
6- سیاهی رفتن چشم، سوت کشیدن گوش
7- از دست دادن تعادل، سقوط، بیهوش شدن
علل غش
ممکن است علل غش شوک هیجانی، خستگی مفرط، ایستادن طولانی، گرما، برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده به نشسته یا ایستاده، سوء تغذیه، کم خونی،فقدان هوای تازه و … باشد.
غش در یک فرد کاملاً سالم نتیجه یک عکس العمل عاطفی طبیعی یا در نتیجه بازتاب اختلال تنظیم فشار خون است.
شنیدن اخبار ناگهانی خوب یا بد و افت ناگهانی فشار خون یا قند خون باعث کاهش جریان خون در مغز شده و فرد به طور موقت غش می کند.
سنکوپ یا غش واقعی طی یکسری بیماری های قلبی و عروقی علت عصبی بیهوشی (صرع) یا افت قند خون دیده می شود.
شل شدن ناگهانی عروق بدن در اثر محرک های داخلی یا خارجی از شایع ترین علل غش است. مثل سنکوپ سینوس کاروتید، سنکوپ دفع ادرار، سنکوپ سرفه و سنکوپ عصبی و قلبی.
غش قلبی
علل قلبی و عروقی از مهم ترین علل غش هستند. کاهش ناگهانی برون ده قلب در اثر سکته قلبی، بیماری دریچه قلب، تومورهای دهلیزهای چپ و آریتمی های قلبی (افزایش یا کاهش تعداد ضربان) علت این مساله است. اگر ضربان قلب به کمتر از 35 و بیشتر از 180 ضربان در دقیقه برسد فرد سنکوپ می کند.در هر صورت اگر شک به قلبی بودن علت غش مطرح شد فرد حتماً باید توسط متخصص قلب و عروق بررسی شده و یک نوار قلبی از او گرفته شود تا در صورت وجود آریتمی های قلبی (اختلالات ضربان قلب) مورد درمان قرار گیرد.
اقدامات اولیه در غش
بیمار در وضعیت درازکش قرار گرفته و پاهایش بالاتر از سرش باشد تا جریان خون مغز برقرار شود.
اگر امکان دراز کشیدن وجود ندارد در حالت نشسته سر بیمار را خم کرده و وسط دو زانویش قرار دهید.با پاشیدن آب سرد یا محرک دردناکی (مانند نیشگون) می توان عروق به اصطلاح وارفته را بار دیگر منقبض کرد.سر بیمار را به عقب خم کنید تا زبان او راه تنفسی اش را نبندد و به یک طرف منحرف شود و استفراغ به داخل ریه اش نرود.
تا موقع هوشیار شدن کامل بیمار مایعات یا خوراکی دیگر به او داده نشود زیرا مواد وارد ریه های او می شود.
اگر فرد هنگام غش سقوط کرده مطمئن شوید که جایی از بدنش آسیب ندیده است، اگر هوشیاری بازنگشت ارزیابی علائم حیاتی را انجام دهید و در صورت لزوم اقدام به احیای قلبی و ریوی کنید و بیمار را به مراکز درمانی برسانید.